vorige

13 aug 2009, Van Breistølen naar Sulebu

volgende
Alexander loopt vandaag niet mee, Zijn rug speelt op en hij gaat met de bus naar Fondsbu. Wij steken de weg over en beginnen aan een stevige klim. Tijdens een wel verdiende rust zien we ver weg op de rand van een bergkam aan de overkant van een meertje een paar rendieren lopen. Maar een verrekijker is wel nodig om ze te bekijken. Als we zitten te lunchen loopt er een kudde in een ruime boog om ons heen en verdwijnen weer achter een berg rug. Mooi om die dieren zo te zien.
Het weer wordt in de loop van de middag wat minder, waardoor een optionele topbeklimming geen optie meer is. En als Nienke ook nog vlak voor een sneeuwveld weer onderuit gaat zien we daar helemaal vanaf. We lopen lekker door naar de hut. In de hut aangekomen, een bed opgezocht, en daarna de spullen voor het avondeten. Nienke klopt de chocolademousse want die moet nog een tijdje staan opstijven. Er moeten even wat pannen en kommetjes uit de andere hut komen, maar dan kan er begonnen worden met koken van het avondeten. De soep wordt weer standaard bloemkool- of vis-soep. Maar de rest wordt bijzonder. Eerst maar even de cashewnoten gebakken, geeft ze net even iets meer smaak. Dan een pan voor de rijst opgezet. Het is toch altijd maar weer de vraag hoeveel water je nodig hebt. en in de andere pan gaan de vruchtjes en hun sap, daar voeg ik de inhoud van het potje kerrie aan toen. Het had misschien nog wel wat meer mogen zijn, maar het potje is gewoon leeg. Als de rijst bijna gaar is blijkt dat er toch net iets te weinig water bij zit. Kunnen natuurlijk koud water toevoegen, maar het sap van de vruchtjes is toch al warm en het moet er tenslotte toch bij. Dus gaat het sap zonder de vruchtjes vast bij de rijst, en zo redden we het net om de rijst gaar te krijgen. De vruchtjes er nog bij en de bakjes kunnen gevuld worden. Vooral het toetje valt in de smaak al is het maar een klein hapje.

Grotere kaart weergeven
We lopen de bergen weer in. Wel een mooi stukje Noorwegen.
Riviertje dat ons pad kruist. Op de helling aan de overkant van het meer staan rendieren.
Ook hier weer een hoop rotsen. Een kudde rendieren komt langs.
Zelfde kudde. Best wel veel, en dit zijn ze nog niet eens allemaal.
En daar gaan ze weer. Vlak voor dit sneeuwveld gleed Nienke weer uit.
Zien dat we met droge voeten aan de overkant komen. Met een beetje hulp lukt dat wel.
Noorwegen zonder rostblokken. In de hut.
Hoogteprofiel van de wandeling van vandaag.